Nie wszystko, co boli, widać na zewnątrz

Czasem najtrudniejsze emocje są ukryte głęboko. W bezpiecznej przestrzeni możemy je nazwać, zrozumieć i nauczyć się z nimi żyć inaczej.

To, co czujesz

Emocje

To, co czujesz
Między mną a tobą

Relacje

Między mną a tobą
Moment zmiany znaczenia

Kryzysy

Moment zmiany znaczenia

Ostatnie wpisy

Nowe teksty o emocjach, relacjach i momentach, które zatrzymują na chwilę i skłaniają do refleksji.

Osobowość borderline – czym różni się od "zwykłej" niestabilności emocjonalnej

osobowość borderline
Hania Kosiarska·

Osobowość borderline to złożone zaburzenie, które dotyka około 1-2% populacji. W przeciwieństwie do chwiejnej emocjonalnie osobowości, osoby z tym zaburzeniem często doświadczają intensywnych emocji, które znacznie utrudniają im codzienne funkcjonowanie. W 1980 roku wprowadzono pierwszą klasyfikację tego stanu w amerykańskim systemie DSM-III. To zmieniło podejście do diagnozy i terapii pacjentów. Osoby z osobowością borderline zmagają…

Czytaj dalej

Borderline – jak rozpoznać osobowość z pogranicza? Objawy i przyczyny

borderline objawy
Hania Kosiarska·

Zaburzenie osobowości borderline to temat, który często budzi wiele pytań i wątpliwości. Sylwia Niewiadomska, specjalistka z centrum Psychoterapia Pillow w Szczecinie, podkreśla, że to nie wyrok, lecz stan, który można skutecznie leczyć. Wiele osób zadaje sobie pytanie, czy życie z tym zaburzeniem oznacza wieczne zmagania. W rzeczywistości, zrozumienie mechanizmów działania tego zaburzenia jest kluczowe. Osoby,…

Czytaj dalej

Mechanizmy obronne psychiki – jak nieświadomie chronimy się przed cierpieniem

mechanizmy obronne
Hania Kosiarska·

W psychologii, mechanizmy obronne to nieświadome strategie, które chronią nas przed przytłaczającym lękiem i cierpieniem. Zygmunt Freud, który wprowadził to pojęcie pod koniec XIX wieku, zauważył, że każda osoba w swoim życiu doświadcza trudnych emocji. Nasza psychika uruchamia te automatyczne procesy, aby zachować wewnętrzną równowagę w obliczu stresu. Te psychologiczne mechanizmy obronne pozwalają nam przetrwać…

Czytaj dalej

Dorosłe dziecko alkoholika (DDA) – jak trauma z domu wraca w dorosłych relacjach

dorosłe dziecko alkoholika
Hania Kosiarska·

W Polsce, w rodzinach z problemem alkoholowym, dorastało między 1,5 a 2 miliony osób, które dziś są dorosłymi. Te osoby często nie zdają sobie sprawy, jak ich dzieciństwo wpłynęło na ich obecne życie. Destrukcyjne wzorce mogą powielać się w dorosłych relacjach, co prowadzi do wielu trudności w budowaniu zdrowych więzi. Zrozumienie, że syndrom ten nie…

Czytaj dalej

Syndrom sztokholmski – dlaczego ofiara staje po stronie oprawcy?

syndrom sztokholmski
Hania Kosiarska·

Syndrom sztokholmski to zjawisko, które może wydawać się niepojęte. Ofiara zaczyna odczuwać sympatię do swojego oprawcy. W sytuacjach ekstremalnego zagrożenia, takich jak porwanie, więzień może postrzegać sprawcę jako obrońcę. Tego rodzaju relacje są złożone i trudne do zrozumienia. Warto przyjrzeć się, jak ten mechanizm działa. Często ofiary przemocy bronią swoich oprawców, co budzi zdziwienie otoczenia.…

Czytaj dalej

Niska samoocena – skąd się bierze i jak ją realnie odbudować

niska samoocena
Hania Kosiarska·

Niska samoocena to nie tylko chwilowy stan, ale trwały sposób patrzenia na samego siebie. Często prowadzi to do zniekształconego obrazu siebie, w którym dominują krytyczne myśli. Warto zrozumieć, że samoocena jest dynamicznym procesem, który można zmieniać. To otwiera drogę do świadomej pracy nad poczuciem własnej wartości. Jeśli czujesz, że Twoja samoocena jest niska, nie traktuj…

Czytaj dalej

Pisanie jako sposób rozumienia

Piszę, żeby porządkować myśli, nazywać emocje i zatrzymywać się przy tym, co często pomijane. To nie są gotowe odpowiedzi – raczej zaproszenie do uważnego spojrzenia na siebie i relacje.

/     Teksty o emocjach i doświadczeniach
/     Refleksje o relacjach i granicach

/     Myśli zapisane bez pośpiechu

Hanna Kosiarska

Piszę o emocjach, relacjach i doświadczeniach, które często zostają bez słów. To blog o uważności, próbie zrozumienia siebie i świata – bez pośpiechu i gotowych odpowiedzi.

Emocje · Relacje · Kryzysy · Tożsamość


Pisanie jest dla mnie sposobem zatrzymania się przy tym, co zwykle umyka w codziennym biegu. Interesują mnie emocje, które trudno jednoznacznie nazwać, oraz doświadczenia, które nie mieszczą się w prostych definicjach. To właśnie one najczęściej domagają się uwagi — cicho, bez spektakularnych gestów.

Często wracam do tematów relacji i granic. Do momentów, w których bliskość zaczyna być trudna albo dystans staje się zbyt duży. Relacje są dla mnie przestrzenią, w której spotykają się potrzeby, lęki i oczekiwania — nie zawsze w oczywisty sposób.

Piszę również o kryzysach. O tych nagłych, które wywracają wszystko, i o tych cichych, narastających powoli. Kryzys bywa momentem zatrzymania, ale też początkiem zmiany, której wcześniej nie potrafiliśmy sobie wyobrazić.

Ten blog nie powstał po to, by dawać gotowe odpowiedzi. Bardziej interesuje mnie stawianie pytań i pozostawanie z nimi przez chwilę dłużej. Zrozumienie rzadko przychodzi od razu — częściej jest procesem, który wymaga czasu i uważności.

Wiele z poruszanych tu tematów dotyczy tożsamości i poczucia siebie. Tego, kim jesteśmy, gdy znikają role i oczekiwania innych. Tego, co zostaje, gdy przestajemy się porównywać i próbujemy spojrzeć na siebie z większą łagodnością.

Nie traktuję pisania jako formy nauczania czy naprawiania. Jest ono raczej zaproszeniem do refleksji — do zatrzymania się przy własnych doświadczeniach i sprawdzenia, co w nich rezonuje. Jeśli któryś z tekstów zostanie z Tobą na dłużej, spełnił swoją rolę.To miejsce nie wymaga pośpiechu. Można tu czytać fragmentami, wracać do wybranych myśli albo po prostu pobyć chwilę w ciszy między słowami. Każdy tekst jest zapisem pewnego momentu — obserwacji, pytania lub próby zrozumienia.Zależy mi na prostocie i autentyczności — zarówno w pisaniu, jak i w sposobie mówienia o doświadczeniach psychicznych. Nie wszystko da się uporządkować ani zrozumieć od razu. Czasem wystarczy zauważyć, że coś w nas się porusza, że jakieś słowa trafiają dokładnie tam, gdzie było dotąd bezimiennie. Ten blog jest próbą uchwycenia takich momentów.